Co to jest poronienie?
Poronieniem nazywamy przedwczesne ukończenie ciąży przez wydalenie obumarłego płodu o masie urodzeniowej poniżej 500 gramów. Większość źródeł nazywa poronieniem zakończenie ciąży przed 22 tygodniem ciąży.
Jakie są przyczyny poronienia?
- W większości przypadków przyczyna poronienia jest nieznana. Jest to spowodowane brakiem przeprowadzenia szczegółowych badań u kobiety, która poroniła po raz pierwszy. Czasem po kolejnych poronieniach i przeprowadzonych w ich wyniku badaniach nadal niemożliwe jest ustalenie przyczyn poronienia.
- Ryzyko poronienia wzrasta u kobiet, które w przeszłości poroniły.
- Około 50-70% poronień ma miejsce w pierwszym trymestrze ciąży. Prawdopodobnie przyczyną są anomalie chromosomalne jaja płodowego. Spowodowane są zaburzeniami podziałów komórkowych podczas dojrzewania komórki jajowej.
- Przyczyną poronienia może być także nieprawidłowe zagnieżdżenie się jaja w macicy lub wady rozwojowe zarodka.
Wśród innych przyczyn wyróżniamy:
- Zaśniad groniasty, który jest niezłośliwą postacią ciążowej choroby trofoblastycznej charakteryzującej się nieprawidłowym rozrostem kosmków jelitowych. Rodzaje:
- zaśniad zarodkowy: nieprawidłowy rozwój zarodka lub jego zanik
- zaśniad pusty: zupełny brak zarodka
- zaśniad krwisty: kiedy w wyniku obumierania zarodka dochodzi do nadmiernego przekrwienia
- zaśniad mięsisty: zaśniad krwisty, w którym nastąpiło wypłukanie hemoglobiny
- zaśniad groniasty: zwyrodnienie kosmków łożyskowych do postaci pęcherzyków osiągających wielkość gron winorośli zawierających jasny, wodnisty płyn.
- Zmiany w samej macicy, do których należą: nieprawidłowe położenie macicy, mięśniaki, niedorozwój macicy, wady rozwojowe.
- Współistniejące choroby matki, tj.: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby tarczycy i nerek, choroby wywołane przez niektóre wirusy, bakterie i pasożyty, tj. toksoplazmoza, HIV, listerioza, różyczka, świnka, grypa, a także choroby powstałe na skutek zaburzeń hormonalnych , tj. Zespół Policystycznych Jajników
- Czynniki psychiczne, tj. stres, zmęczenie, uraz psychiczny także zwiększają ryzyko poronienia.
- Wiek kobiety zwiększa ryzyko wystąpienia anomalii chromosomalnych, a w konsekwencji poronienia.
- Rodzinne występowanie (zarówno ze strony matki, jak i ojca) choroby genetycznej
- Palenie, alkohol, nartkotyki
- Niektóre leki, także te wydawane bez recepty, tj, niesterydowe leki przeciwzapalne NLPZ ( ibuprofen, aspiryna).
- Czynniki środowiskowe, tj. obecność arsenu, ołowiu, niektórych środków chemicznych, tj. formaldehydu czy benzenu, a także ekspozycja na duże dawki promieniowania lub poddanie się zabiegowi z użyciem środka znieczulającego.
- Zbyt krótki okres pomiędzy porodem a kolejnym poczęciem (poniżej 3 miesięcy).
- Otyłość lub znaczna niedowaga ciężarnej
- Badania genetyczne tj. biopsja kosmówkowa (10 – 12 tyg.), punkcja owodni (w 14-16 tyg.)
Jakie są oznaki poronienia?
Oznaką zagrażającego poronienia jest niewielkie krwawienie z dróg rodnych lub ból w dole brzucha. Jednak należy pamiętać o tym, że u 1 na 4 ciężarne występują krwawienia i w połowie przypadków nie kończą się poronieniem.
U niektórych kobiet na kilka dni przed krwawieniem mogą pojawić się dokuczliwe mdłości i bolesność piersi.
Skrzepy krwi z elementami litymi mogą także towarzyszyć początkom poronienienia.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Badanie USG wykaże, czy ciąża rozwija się prawidłowo. Dzięki badaniu USG można stwierdzić prawidłowość budowy jaja płodowego, a dodatkowe badania pozwolą odpowiedzieć na pytanie: czy zachowana jest działalność hormonalna, właściwa dla rozwijającej się ciąży?
Co powinnam zrobić, jeśli podejrzewam poronienie?
Nawet jeśli lekarz po badaniu stwierdzi, że wszystko jest w porządku na wszelki wypadek należy rozpocząć leczenie zachowawcze, które zwykle obejmuje:
- leżenie
- unikanie gorących kąpieli
- unikanie wysiłku fizycznego
- rezygnację ze współżycia
- przyjmowanie leków hormonalnych
Kiedy bezwzględnie udać się do szpitala?
Jeśli wystąpi krwawienie silniejsze od miesiączkowego należy niezwłocznie udać się do szpitala, najlepiej w pozycji leżącej (karetką lub własnym samochodem). Nie ma znaczenia, w którym tygodniu ciąży jesteś i czy odczuwasz już jakieś skurcze.
Czasem przyczyną silnego bólu może być przedwczesne odklejenie się łożyska. W takim przypadku, krew zbiera się za odklejonym łożyskiem, co początkowo może objawiać się niewielkim krwawieniem, a dopiero później pojawiają się silne dolegliwości bólowe.
Dlatego tak ważne są regularne wizyty kontrolne u lekarza prowadzącego i świadome dbanie o siebie w ciąży.