Czekacie na ten moment z radością, niecierpliwością. Czekacie na wybawienie od pieluch i niekończących się wypraw po nie. Gdy jakaś mama z dumą obwieszcza wam, że jej ośmiomiesięczne dziecko załatwia się na nocnik, to możecie być pewni - to ta mama jest lepiej wytrenowana niż jej dziecko. Z reguły bowiem wszelkie wysiłki w tej kwestii kończą się powodzeniem dopiero około dwóch, dwóch i pół roku. Kontrolowanie potrzeb fizjologicznych u dziecka zależy nie tyle od wytrwałości rodziców i silnej woli dziecka, co od stopnia dojrzałości jego systemu nerwowego.
Wszystko w swoim czasie
Samodzielne załatwianie potrzeb fizjologicznych to proces, który u różnych dzieci przebiega w różnym tempie. Są maluchy, które bardzo wcześnie zaczynają mówić, ale późno siadać na nocnik. Inne szybko wołają siusiu, ale mają trudności z zachowaniami społecznymi. Czasem więc zwyczajnie trzeba poczekać. By w pełni zapanować nad swoimi potrzebami, dziecko musi przejść przez kolejne etapy na drodze swojego rozwoju. Oto kilka przykładów dla najbardziej gorącego przedziału wiekowego:
12 miesięcy: Dziecko po drzemce w ciągu dnia może mieć zupełnie sucho. Bywa, że w pewnych porach dnia kaprysi, domagając się zmiany pieluszki.
15 miesięcy: Czasem dziecko sprawia wrażenie, że lubi siedzieć na nocniku. Czas wstrzymywania moczu przedłuża się do 2-3 godzin. Z drugiej strony maluch w tym wieku posadzony na nocniku może celowo nie załatwić się, by nasiusiać natychmiast po założeniu pieluszki. Dziecko jest dumne z mokrych plam na ubraniu, pokazuje je, dotyka ich.
18 miesięcy: Na pytanie: „Chcesz siusiu?” może odpowiedzieć „tak” lub „nie”. Może też samo domagać się posadzenia na nocnik mówiąc „siusiu”. Mokre plamy na ubraniu są dla niego powodem do wstydu, dziecko może samo domagać się zmiany odzieży.
21 miesięcy: Dziecko zgłasza wpadki, pokazuje gdzie nasiusiało. Woła po nasiusianiu, czasem także przed. Jest zadowolone, jeśli zdąży na czas.
2 lata: Maluch zdecydowanie lepiej się kontroluje. Chętnie siada na nocnik, zgłasza swoje potrzeby, czasem idzie sam do łazienki i ściąga majtki. Coraz częściej pieluszka jest sucha nawet po całej nocy. Dziecko jest wyraźnie zadowolone ze swoich „nocniczkowych” sukcesów.
3 lata: Trzylatek na ogół poprawnie wykonuje już wszystkie czynności. Chętnie przyjmuje pomoc innych w ich wykonywaniu. Wpadek w ciągu dnia i nocy jest już niewiele. W tym czasie dziecko może się obudzić i zgłosić potrzebę. Dziewczynki mogą próbować siusiać w pozycji stojącej.
Nie martwcie się, jeśli wasz syn czy wasza córka nie nadążają w jakiś sposób za powyższym schematem. Uzbrójcie się w cierpliwość, która na pewno zostanie nagrodzona. I pamiętajcie - nie ma żadnego właściwego wieku, w którym dziecko przestaje siusiać w majtki.