Ty już dawno opadasz z sił, a twoje dziecko nadal wskakuje, zeskakuje, siada, wstaje, przewraca się, kopie, buja się, skacze po kanapie, „chodzi” po ścianach? Jest w ciągłym ruchu, choć tobie zaczyna brakować już inwencji, by poskromić ten wulkan energii. Co gorsza - zaczynasz martwić się, że z twoim dzieckiem jest coś nie tak.
Nadpobudliwe czy żywe srebro?
Jeśli niepokoi cię zachowanie twojego dziecka, przyjrzyj się najpierw innym maluchom w jego wieku. Zobacz, jak bawi się na podwórku, z rówieśnikami, jak zachowuje się w żłobku lub przedszkolu. Prawdopodobnie stwierdzisz, że swoim zachowaniem nie odbiega zbytnio od innych dzieci. Nadal masz wątpliwości, czy ruchliwość twojego malucha jest normalna? Sprawdź poniższe punkty. Przedstawiają one zachowania charakterystyczne dla dzieci nadpobudliwych:
- dziecko ma trudności z koncentracją, skupia się na danej czynności krócej, niż jego rówieśnicy,
- łatwo rozproszyć jego uwagę w czasie zabawy, oglądania telewizji, jedzenia,
- ma trudności z wykonywaniem prostych poleceń, sprawia wrażenie, jakby nie słuchało,
- jest bardzo gadatliwe, często przerywa innym, wtrąca się do rozmów,
- często wybucha płaczem, reaguje krzykiem, biciem,
- nie może usiedzieć w jednym miejscu, mało sypia, śpi niespokojnie,
- często naraża się na niebezpieczeństwo (wybiega na ulicę, chwyta za gorącą filiżankę), nie zdaje sobie sprawy z zagrożenia,
- domaga się ciągłego zainteresowania sobą,
- łatwo się sprzecza, lekceważy upomnienia dorosłych.
Jeżeli przynajmniej trzy z nich cechują twoje dziecko, warto skonsultować się z lekarzem. Najprawdopodobniej jednak ten nie postawi od razu diagnozy. Nadpobudliwość można bowiem z całą pewnością stwierdzić dopiero u pięciolatka.
Daj ujście energii
Nie ma lepszego sposobu na rozładowanie potencjału dziecka niż skuteczne ukierunkowanie jego energii. Twoim zadaniem jest więc podsunięcie mu bezpiecznych i odpowiednich dla jego wieku form aktywności. Oto kilka naszych podpowiedzi, co możecie robić w domu lub na świeżym powietrzu.
Formy aktywności w domu:
- ugniatanie ciasta, ciastoliny lub plasteliny,
- boksowanie w poduszkę lub worek bokserski,
- tańce lub dziecięcy aerobik,
- używanie zabawek, które umożliwiają wbijanie młotkiem ich elementów,
- baraszkowanie na miękkim materacu lub dywanie (zabezpiecz ostre krawędzie i inne niebezpieczne przedmioty),
- bitwa na poduszki (zabezpiecz wszystkie przedmioty, które mogą się przewrócić, stłuc),
- zabawa w wannie,
- zabawy w stylu: kto podskoczy najwyżej, kto skoczy najdalej,
- zabawy w grupie (kółko graniaste, ojciec Wirgiliusz, stary niedźwiedź mocno śpi).
Formy aktywności na zewnątrz:
- bieganie, skakanie, wspinanie się,
- wyjście na plac zabaw, na pływalnię, zabawa w dziecięcym basenie,
- zabawa z piłką (kopanie, rzucanie, turlanie - najlepiej dużą, miękką piłką),
- jazda na rowerze, rolkach, łyżwach,
- chodzenie po kałużach (w kaloszach i odpowiednim stroju),
- kulanie się na dużej piłce,
- skakanie na trampolinie dla dzieci
- prace w ogródku - przekopywanie, wyrywanie chwastów.
Pamiętaj, by czuwać nad bezpieczeństwem dziecka w trakcie każdej aktywności.