Pierwszy rok życia dziecka to trudny okres dla rodziców. Codzienne przewijanie, karmienie, usypianie mogą wyczerpać nawet największych zapaleńców. Niemowlę nie potrafi powiedzieć, że docenia cały trud, jaki rodzice wkładają w jego pielęgnację i rozwój. Na początku nawet rzadko się uśmiecha i zdaje się nie odróżniać rodziców od znajomych z sąsiedniego bloku. Wszystko to może przyczyniać się do poczucia bezsilności, niezaradności i przede wszystkim chronicznego zmęczenia rodziców. A to z kolei może budzić złość i frustrację. Jak temu zaradzić?
Wielu rodziców żyje myślą, że im dziecko starsze, tym łatwiej będzie zorganizować porządek dnia i ogarnąć wszystkie obowiązki. Rzeczywiście tak jest. Już w drugim roku życia widać wyraźne zmiany. Marzenie wysypiania się do godziny 10 rano staje się realne, a ciągłe zmienianie pieluszki zastępowane jest pierwszymi nocnikowymi próbami dziecka. Jednak przez pierwszy rok życia malca trudno o wypoczętych i wyspanych rodziców.
Jest to naturalna kolej rzeczy. Przyjęcie tego faktu, już samo zaakceptowanie go, wiele może zmienić w życiu rodziców. Warto sobie uświadomić, że takie problemy dotykają wszystkich rodziców i to nie tylko tych początkujących, ale także tych doświadczonych. Dobrze więc porozmawiać ze znajomymi, którzy również mają dziecko. Czując, że nie jesteście osamotnieni w ich przeżywaniu, będzie wam raźniej i łatwiej. Pamiętajcie jednak, że każde dziecko jest inne, inaczej się rozwija i ma swój własny czas na kolejne etapy rozwoju. Nie wpadajcie w panikę, jeśli dziecko waszych przyjaciół trzyma już samo główkę, a wasze jeszcze nie. Unikajcie takich porównań, bo mogą was wprowadzić w błąd, a nawet w panikę, że z waszym maluchem jest coś nie tak. Warto za to wymieniać się poradami o najlepszych nosidełkach, wygodnych kaftanikach czy miejscach przyjaznych rodzicom z małymi dziećmi. Poza tym obcowanie z innymi rodzicami może dać ogromne wsparcie psychiczne, które w tym czasie jest wam bez wątpienia potrzebne.
Rodziców bardzo często niepokoi brak kontaktu z noworodkiem. W ich poczuciu kontakt ten bowiem ogranicza się głównie do karmienia i pielęgnacji. Tak maleńkie dzieci nie potrafią jeszcze okazywać swoich emocji i uczuć w sposób do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni. Nie przytulają się i nie obsypują buziakami. Na początku jedzą i śpią. Trochę marudzą i słodko się uśmiechają. To jednak zupełnie naturalne zachowanie kilkumiesięcznego dziecka. Niemowlęta są jednak wyczulone na kontakt z rodzicami. Doskonale wiedzą, kto jest ich mamą, tatą, a kto obcą osobą. Potrafią rozpoznać głos, zwłaszcza matki, który bardzo dobrze znają jeszcze z czasu prenatalnego. Ponadto noworodki, które doświadczają czułości od rodziców rozwijają się szybciej zarówno w wymiarze fizycznym, jak i psychicznym.
Warto, abyście jako rodzice nie wymagali od siebie sprawnego wykonywania wszystkich czynności od razu. Nikt nie rodzi się rodzicem. Matką i ojcem stajemy się z czasem. Dajcie sobie zatem prawo do popełniania błędów i czas na naukę. Niech was nie frustruje, że zmiana pieluszki trwa długo, a kaftanik zakładacie niezgrabnie. Czas z całą pewnością spowoduje, że nabierzecie wprawy.
Spróbujcie troszczyć się nie tylko o dziecko, ale też o siebie nawzajem. To bardzo ważne, aby w tym czasie nie zaniedbywać relacji partnerskiej. Będzie to wprawdzie trudne, bo większość waszego czasu upłynie na pielęgnacji maluszka, dobrze jednak, abyście znaleźli chwilę tylko dla siebie. Jeśli macie możliwość oddania dziecka choć na dwie godziny pod opiekę komuś zaufanemu, skorzystajcie z tego. Pójdźcie do kina, na spacer lub po prostu pobądźcie chwilę tylko we dwoje. Dobra relacja między wami doda wam sił psychicznych, co pozytywnie wpłynie na wasze ogólne funkcjonowanie i samego maluszka. Szczęśliwi rodzice są wielkim skarbem dla niemowlęcia, które choć nie potrafi jeszcze nic mówić, jest mistrzem we współodczuwaniu emocji z dorosłymi.