Kiedy wykonuje się cięcie cesarskie?
Cięcie cesarskie najczęściej wykonuje się:
- jeśli poprzedni poród odbył się przez cięcie cesarskie, a czas jaki minął nie przekroczył roku i nadal istnieje przyczyna, dla której wykonano takie cięcie;
- jeśli przy wcześniejszym cięciu cesarski zastosowano klasyczne pionowe cięcie macicy, które może pęknąć podczas porodu;
- przy indukcji porodu u kobiety, która wcześniej rodziła przez cięcie cesarskie;
- w stanie zagrożenia płodu lub nieprawidłowościach, które powodują, że poród drogami naturalnymi staje się zbyt ryzykowny;
- jeśli matka choruje na cukrzycę i konieczne jest ukończenie ciąży przed terminem
- przy istniejących innych chorobach matki (w tym chorobach serca i zaburzeniach układu oddechowego), kiedy poród drogami naturalnymi staje się zbyt ryzykowny;
- przy przedwczesnym oddzieleniu łożyska, stwarzającym duże niebezpieczeństwo dla płodu, jeśli nie zostanie on natychmiast wydobyty na świat
- w przypadku łożyska przodującego (kiedy łożysko częściowo lub całkowicie blokuje ujście szyjki macicy);
- w przypadku infekcji wirusem HIV u matki, która może zostać przekazana podczas porodu naturalnego;
- przy aktywnej infekcji wirusem typu Herpes (np. ospy wietrznej, półpaśca, opryszczki), szczególnie pierwotnej, lub jeśli są dowody na to, że występują zmiany w szyjce macicy lub w obrębie narządów rodnych, lub jeśli zewnętrzne aktywne zmiany mogą podczas porodu mieć kontakt z rodzącym się dzieckiem;
- gdy uważa się, że główka płodu jest zbyt duża by przejść przez miednicę matki.
Istnieją też inne czynniki wskazujące na możliwość, lecz nie zawsze konieczność wykonania cięcia cesarskiego, takie jak:
- nadciśnienie lub choroba nerek u matki
- znaczna wada wzroku u matki;
- nietypowe ułożenie płodu, na przykład pozycja pośladkowa.
Nieplanowaną cesarkę wykonuje się najczęściej w stanach zagrożenia życia matki lub płodu, przy płodzie przenoszonym dwa lub trzy tygodnie po terminie, jeśli środowisko w macicy zaczyna się pogarszać.
Zanim udasz się do szpitala, już w domu zacznij przygotowania do zabiegu. Przede wszystkim zmyj lakier z paznokci. Ich naturalny kolor będzie dla anestezjologa informacją, że zabieg przebiega prawidłowo. Zrezygnuj z zakładania pierścionków, kolczyków, łańcuszków, o których zdjęcie i tak zostaniesz poproszona.
Do szpitala przyjedziesz na dzień przed zabiegiem. Przez kilka godzin przed zabiegiem (8-9h) nie będziesz mogła nic jeść ani pić. Zostaną także wydepilowane włosy łonowe. W wyznaczonym terminie zostanie podłączona kroplówka nawadniająca i założony cewnik, aby lekarz w czasie zabiegu mógł kontrolować ilość wydalanego moczu. Chwilę po tym zostaniesz przewieziona na blok operacyjny.
Decydując się na cięcie cesarskie nie będziesz mogła czynnie uczestniczyć w urodzeniu dziecka, tak jak ma to miejsce przy porodzie siłami natury. Jeżeli twój partner zamierza być obecny przy porodzie, zostanie przebrany w sterylny strój i będzie mógł trzymać cię za rękę i podtrzymywać na duchu. W przypadku znieczulenia ogólnego, prosi się męża o pozostanie na zewnątrz sali operacyjnej.
Znieczulenie przy cesarskim cięciu
Zostaniesz znieczulona za pomocą znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajeczynówkowego (obydwa rodzaje znieczulają dolną część ciała bez utraty świadomości) lub też znieczulenia ogólnego (polegającego na uśpieniu, które stosuje się w nagłych wypadkach, kiedy dziecko musi być wydobyte jak najszybciej). Znieczulenie zewnątrzoponowe polega na wprowadzeniu cienkiego cewnika do przestrzeni między oponami otaczającymi kręgosłup w okolicy lędźwiowej i podawaniu przez ten cewnik kolejnych dawek leku znieczulającego. W znieczuleniu podpajęczynówkowym jednorazową dawkę leku wstrzykuje się do kanału rdzeniowego. Ten rodzaj znieczulenia jest bezpieczniejszy. Poza tym będziesz świadoma tego, co się dzieje i od razu zobaczysz swoje maleństwo.
Po upewnieniu się, że znieczulenie już działa, lekarz wykonuje cięcie poprzeczne skóry tuż powyżej górnej linii włosów łonowych. Następnie wykonywane jest cięcie w dolnej części macicy (poziome lub pionowe). Zostają wówczas przebite błony płodowe (jeżeli nie nastąpiło to wcześniej), wykonuje się odsysanie płynu owodniowego i wydobywa się dziecko – ręcznie lub za pomocą kleszczy.
Po wyjęciu dziecka lekarz odsysa zawartość nosa i ust dziecka. Pępowina zostaje odcięta i lekarz wydobywa łożysko. Cięcie macicy zostaje zszyte przy użyciu nici samo wchłaniających, czyli takich, których nie trzeba potem usuwać. Cięcie na brzuchu będzie zszyte klamrami chirurgicznymi.
Aby wywołać skurcze macicy i zmniejszyć krwawienie zostanie podana oksytocyna w postaci zastrzyku domięśniowego lub kroplówki dożylnej. W celu zmniejszenia ryzyka zakażenia może być podany dożylnie antybiotyk.
Nie martw się, jeśli dziecko zostanie zabrane na oddział noworodkowy. W wielu szpitalach jest to postępowanie typowe. Nie musisz się obawiać o swoją więź z dzieckiem – jest ona tak samo silna jak w przypadku porodu naturalnego.
Karmienie piersią
Po cięciu cesarskim trudniej jest karmić piersią niż po porodzie naturalnym. Po operacji w znieczuleniu miejscowym, będziesz mogła przystawić dziecko od razu po przewiezieniu na salę poporodową. W przypadku znieczulenia ogólnego, będziesz musiała poczekać. Jeśli po 12. godzinach nadal nie będziesz mogła się z nim spotkać, powinnaś poprosić o możliwość odciągania pokarmu w celu pobudzenia produkcji mleka. Aby rana nie bolała w czasie karmienia, osłoń ją poduszką i na niej ułóż dziecko.