Urodziłaś zdrowe, piękne dziecko. Będąc w ciąży marzyłaś o tym momencie, czekałaś na niego z utęsknieniem, a teraz nie potrafisz się z tego w pełni cieszyć? Smucisz się przeglądając okładki pism dla młodych mam, ze zdjęciami radosnych i uśmiechniętych rodziców? To wszystko jest objawem poporodowej depresji. Choć jest to naturalne i jak najbardziej normalne zjawisko, musisz siebie obserwować, aby ten stan nie przerodził się w długotrwałą depresję.
Skąd się biorą wahania nastroju po urodzeniu dziecka?
W pierwszych dniach po porodzie w organizmie kobiety trwa hormonalna burza. Szczególnie po urodzeniu chłopca, jak wykazują ostatnie badania. Wydzielają się intensywnie hormony nadnerczy i tarczycy, co jest powodem wahań nastroju. Kobieta może przeżywać stany nieuzasadnionej euforii, mogą ją rozśmieszać rzeczy, które dla innych są zupełnie neutralne. I na odwrót. Błahostka, drobna rzecz może wprowadzić młodą mamę w wielki smutek kończący się płaczem.
Nie jest to jednak regułą, bowiem nie każda kobieta przechodzi depresją poporodową. Najbardziej podatne są pierworódki, z każdym kolejnym dzieckiem ryzyko wystąpienia depresji poporodowej jest coraz mniejsze. Poza tym, jeśli młoda mama ma wsparcie od partnera, a przede wszystkim od innych mam, o wiele łagodniej przechodzi czas bezpośrednio po porodzie.
Jak sobie poradzić z depresją poporodową?
Jeśli przed porodem sprawiało ci przyjemność wyjście na zakupy, spróbuj zorganizować sobie czas tak, aby udać się na zakupy. Jeśli lubiłaś chodzić do kina, czy kosmetyczki, pozwól sobie na to. Pamiętaj, że masz do tego prawo. Powinnaś zadbać o siebie, żeby powrócić do równowagi psychicznej. Sprawienie sobie choćby małej przyjemności, z pewnością wpłynie pozytywnie nie tylko na ciebie ale na twoje dziecko, które jest bardzo wrażliwe na nastrój i samopoczucie mamy.
Wiele kobiet chwali efekty po podjęciu aktywności fizycznej. Ma to uzasadnienie z medycznego punktu widzenia, bowiem podczas uprawiania sportu wydziela się w mózgu serotonina i endorfiny, które poprawiają nastrój. Dlatego zaleca się młodym mamą, aby zadbały o siebie wybierając się na zajęcia fitness lub ćwicząc w domu.
Można także porozmawiać z partnerem o podziale obowiązków, tak abyś w ciągu dnia. mogła choć chwilę odpocząć i się zrelaksować. Ważne jest także abyś nie utraciła kontaktu ze znajomymi. Szczególnie ważne są relację z innymi młodymi mamami. Możesz się z nimi podzielić swoimi problemami i wątpliwościami związanymi np. z pielęgnacją dziecka. Inne mamy podobnie jak ty przeżywają każdy ruch swojej pociechy, chcą się tym dzielić, rozmawiać i radzić. Takie relacje są bardzo cenne, dlatego postaraj się ich nie zaniedbywać.
Zrozumieć siebie
Przede wszystkim postaraj się zrozumieć swój niepokój, nie jest on nieuzasadniony i masz do niego pełne prawo. Oczekiwałaś na dziecko dziewięć miesięcy, wyobrażałaś sobie śliczne maleństwo, pełne wdzięku i uroku. A tymczasem dziecko po porodzie jest czerwone, często ma wysypkę i opuchnięte ciałko. Może to być dla ciebie rozczarowanie, ale nie pokazujesz tych emocji, bo masz poczucie winy z własnych myśli? Niepotrzebnie. Możesz czuć się rozczarowana i smutna. Masz to tego prawo. Pamiętaj tylko, że jest to stan przejściowy. Zarówno jak twoje maleństwo, będzie piękniało z każdym dniem, tak i twoje wahania emocjonalne się ustabilizują.
Możesz także źle się czuć jeśli miałaś cesarskie cięcie. Być może podświadomie liczyłaś, że urodzisz siłami natury, a tymczasem lekarze musieli interweniować. To nic złego. Jedne kobiety rodzą drogą naturalną, inne nie. Jest także wiele mam, które świadomie proszą o wykonanie cięcia cesarskiego, aby uniknąć rozciągnięcia pochwy lub nacięcia krocza.
Przyczyną depresji poporodowej może też być rozczarowanie sobą. Jeśli miałaś idealistyczne wyobrażenie siebie jako matki potrafiącej pogodzić wszystkie obowiązki zgodnie z planem, z pewnością odczujesz, że odbiegasz od własnych ustaleń. Nie jest możliwe, abyś od samego początku zdołała wypełniać wszystkie zadania. Jest ich bowiem bardzo wiele, a ty dopiero się uczysz. Daj sobie czas na nauczenie się opieki nad dzieckiem, karmienia piersią i sprawnego przebierania maleństwa. To wszystko wymaga wprawy. Nie wstydź się też prosić o pomoc. To naturalne, że potrzebujesz kogoś, kto ułatwi ci odnaleźć się w tym szaleństwie całodobowych obowiązków. Nie bądź perfekcjonistką. Masz prawo do błędów, zmęczenia i niechęci. Z czasem nauczysz się wypełniać sprawnie wszystkie zadania.
Daj sobie także czas na oswojenie się z nową sytuacją życiową. Pierwsze tygodnie po porodzie życie oscyluje woków mozolnych obowiązków. Na przemian karmienie, pranie, usypianie dziecka, sprzątanie, itd. Twoje życie przed porodem wyglądało inaczej, dlatego potrzebujesz czasu, aby przyzwyczaić się do nowej roli. Pamiętaj, że nawet mając drugie dziecko musi minąć czas, żebyś nauczyła się pogodzenia i zgrania ze sobą wszystkich obowiązków.
Bądź dla siebie wyrozumiała. I spróbuj nie wymagać od siebie wszystkich umiejętności od razu. Nie wstydź się skorzystania z pomocy rodziny i partnera. Spróbuj korzystać i cieszyć się z każdej chwili. Dziecko tak szybko rośnie, a te momenty już się nie powtórzą.