Oznaki porodu
Przed lub w trakcie pierwszego okresu porodu z pochwy zwykle wypływa gęsty, podbarwiony krwią śluz, który zamyka szyjkę macicy. Czop śluzowy może odejść nawet dwa, trzy tygodnie przed początkiem porodu. Niekiedy wypada podczas podczas procesu rozwierania się i zanikania szyjki. Od chwili wydalenia czopa lepiej powstrzymać się od stosunków z mężem, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo infekcji. Zanim jednak pojedziesz do szpitala, poczekaj na regularne skurcze macicy lub odczuwalne w brzuchu lub okolicy krzyża albo na odejście wód płodowych.
Dziecko rozwija się w macicy, w pęcherzu płodowym. Jest to specjalny worek uformowany z błon płodowych (owodni i kosmówki), wypełniony wodami płodowymi. Pęcherz płodowy otaczający dziecko stanowi ochronę przed urazami, bakteriami i zapewnia dziecku stałą temperaturę. Pęcherz płodowy może pęknąć w dowolnym momencie porodu. Może to być nagły wypływ dość dużej ilości wód płodowych, ale częściej jest to mały strumyczek płynu. Głowa dziecka obniża się i zamyka wejście do miednicy. W ten sposób, pęknięcie pęcherza płodowego inicjuje cały proces porodu.
Słodkawy zapach prześcieradła może pomóc w rozstrzygnięciu pytania, czy na pewno nastąpiło pęknięcie błon płodowych. Innym sygnałem świadczącym o przerwaniu błon otaczających dziecko jest utrzymujące się sączenie jasnego płynu o słomkowym kolorze. Możesz też, używając domowego testu Al-Sense Kit (cena: ok. 50 zł za 3 szt.), sprawdzić, czy doszło do wycieku wód (test pozwala odróżnić je od zwykłego śluzu, moczu czy upławów). Gdy podejrzewasz odpływanie wód, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem prowadzącym lub jedź prosto do szpitala.
-
zabarwienie płynu owodniowego
Jeśli pojawi się ciemnozielona substancja płyn owodniowy jest prawdopodobnie zabarwiony przez smółkę. Smółka oddawana jest po porodzie jako pierwsza „kupka” dziecka. Jednak czasami, zwykle po terminie porodu, smółka zostaje wydalona do płynu owodniowego. Zabarwienie płynu smółką nie jest pewnym objawem świadczącym o zagrożeniu płodu, ale może to sugerować, dlatego jak najszybciej zawiadom lekarza prowadzącego ciążę.
Są to skurcze o charakterze zbliżonym do skurczów porodowych, z tą różnicą, że są one zwykle krótsze, słabsze, nieregularne i nie powodują rozwierania szyjki macicy. Występują one najczęściej w ostatnich dniach przed porodem.
Przed porodem może wystąpić ogólny niepokój, kołatanie serca, nerwobóle uciskowe (najczęściej w okolicy nerwu kulszowego), nawracające bóle okolicy krzyżowej, zmęczenie i wzrost ilości krwistej wydzieliny z pochwy.
Okresy porodu naturalnego
I okres porodu
Faza pierwsza - wczesna lub utajona
Jest to zwykle najdłuższa i na szczęście najmniej dolegliwa faza porodu. Całkowite zaniknięcie szyjki macicy i jej rozwarcie do około 3 centymetrów może nastąpić w ciągu kilku dni, a nawet tygodni pod wpływem skurczów, które mogą być niewyczuwalne lub bolesne, ale występują rzadko. Czasem poród rozpoczyna się przy zamkniętej szyjce macicy i rozwarcie do 3 centymetrów następuje w ciągu 2-6 godzin (rzadziej 24 godzin) przy silniejszych i bardziej regularnych skurczach. W tej fazie skurcze trwają od około 30-45 sekund, czasem krócej. Skurcze występują średnio co 15-20 minut i nasilają się, choć niekoniecznie równomiernie. Część kobiet wcale ich nie zauważa.
W tym okresie najczęściej występują bóle okolicy krzyżowej (stałe lub podczas każdego skurczu), bóle podbrzusza, biegunka, uczucie gorąca w brzuchu, krwista wydzielina z pochwy. Błony płodowe mogą pęknąć zarówno przed, jak i w czasie porodu. Zmienia się także stan emocjonalny. Jedne kobiety odczuwają niepokój, strach, napięcie. Inne są opanowane, odprężone i rozmowne.
Faza druga - faza przyspieszenia lub aktywna
Druga faza pierwszego okresu porodu jest zwykle krótsza od pierwszej i trwa od 2 do 3,5 godziny. Skurcze stają się mocniejsze, dłuższe i częstsze. Gdy stają się silniejsze i dłuższe ok. 40-60 sekund i częstsze z 3-4 minutowymi przerwami, szyjka macicy rozwiera się do 7 centymetrów. Między skurczami jest mniej czasu na odpoczynek.
Najczęstszymi objawami w tej fazie porodu są bardzo silne skurcze, narastający ból okolicy krzyżowej i ud, zmęczenie i wzrost ilości krwistej wydzieliny z pochwy. Jeżeli błony płodowe jeszcze nie pękły, może to się zdarzyć teraz.
Faza trzecia - przejściowa
Faza przejściowa między pierwszym i drugim okresem porodu jest najtrudniejsza i najbardziej wyczerpująca dla kobiety. Siła skurczów gwałtownie wzrasta. Występują one co 2-3 minuty i trwają od 60 do 90 sekund – niemal cały czas są równie silne. Możesz mieć wrażenie, że skurcz nigdy nie mija całkowicie. Rozwarcie całkowite do około 10 centymetrów następuje zwykle w czasie od 15 minut do 1 godziny.
W fazie przejściowej rodząca odczuwa silny ucisk w okolicy krzyżowej oraz krocza. Ucisk na odbytnicę może powodować uczucie parcia na stolec i jego mimowolne oddanie. Możesz odczuwać na zmianę gorąco i mieć dreszcze. Wydzielina z pochwy staje się coraz bardziej krwista. Między skurczami wystąpić mogą nudności, wymioty i zawroty głowy, spowodowane dużym zużyciem tlenu przez pracującą macicę i jego niedoborem w mózgu. Nic dziwnego, ze możesz być wtedy wyczerpana.
II okres porodu
Po całkowitym rozwarciu szyjki macicy potrzebny jest twój wysiłek, aby dziecko mogło przedostać się przez kanał rodny. Zwykle trwa to od 30 do 60 minut. Czasem zdarza się tak, że drugi okres porodu trwa zaledwie 10 minut albo nawet kilka godzin. W drugim okresie porodu skurcze trwają od 60 do 90 sekund lub rzadziej i są mniej bolesne. Powinien być teraz wyraźny okres przerwy i wypoczynku między skurczami.
W drugim okresie porodu u większości pojawia się uczucie silnego parcia na stolec. Możesz poczuć nagły przypływ sił lub odwrotnie – zmęczenie. Możesz odczuwać bardzo nieprzyjemny ucisk na odbytnicę, bardzo silne skurcze powodujące każdorazowo unoszenie się macicy, zwiększenie się ilości krwistej wydzieliny pochwowej, mrowienie, pieczenie lub kłucia w pochwie w chwili przechodzenia główki.
III okres porodu
Podczas ostatniego okresu porodu, który zwykle trwa od 30 do 60 minut, zostanie urodzone łożysko. Będziesz nadal odczuwała łagodne skurcze, trwające około jednej minuty. Niektóre kobiety nawet ich nie zauważają. Natychmiast po urodzeniu łożyska zostanie zaopatrzone nacięcie lub pęknięcie krocza, jeśli do niego doszło.
Po zakończeniu porodu możesz czuć się bardzo zmęczona lub przeciwnie, możesz poczuć przypływ sił. W przypadku długiego porodu, możesz odczuwać głód i pragnienie. Niektóre kobiety mają dreszcze. Zawsze stwierdza się krwistą wydzielinę z pochwy, podobną do bardzo obfitej miesiączki.
Wielu lekarzy używa po porodzie oksytocyny, w zastrzyku lub dożylnie, w celu przyspieszenia urodzenia łożyska, wzmocnienia skurczów macicy po urodzeniu łożyska, przyspieszenia powrotu macicy do poprzedniej wielkości oraz zmniejszenia krwawienia.
Jeśli nawet twoja ciąża przebiega pomyślnie i planujesz urodzić naturalnie, warto abyś pamiętała o tym, że może zaistnieć nagle potrzeba wykonania u ciebie zabiegu cesarskiego cięcia.