Jeśli matka ma pewność, że nie chce wychować dziecka, którego oczekuje, może zdecydować się na adopcję ze wskazaniem. Taką decyzję może podjąć również rodzic, który pewien jest, że nie będzie mógł opiekować się dzieckiem należycie (np. z powodu choroby). Zrzeka się w takim przypadku praw do potomka na rzecz konkretnej rodziny lub osoby. Rodzice adopcyjni wybierają adopcję ze wskazaniem, tłumacząc, że nie muszą czekać w kolejce w ośrodku adopcyjnym. Przy takim typie adopcji mają również większą szansę na przysposobienie zdrowego niemowlęcia.
Szukamy ci mamy
Zarówno jako przyszli rodzice adopcyjni, jak i biologiczni, swoją decyzję powinniście przemyśleć jak najdokładniej. Najważniejszy jest kontakt z osobą, która chce wam powierzyć swoje dziecko lub pod opiekę której postanowicie oddać potomka. Należy wziąć pod uwagę nie tylko sytuację finansowa, ale także przekonania czy charakter przyszłego opiekuna potomka.
Spotkacie się w sądzie
Rodzice biologiczni składają do sądu oświadczenie, w którym zrzekają się praw. Ważne, że wyznaczają konkretną osobę lub rodzinę, której dziecko chcą powierzyć. Do wniosku dołączają metrykę swojego urodzenia i akt urodzenia dziecka. A rodzina adopcyjna składa wniosek o adopcję dziecka. To do nich niemowlę trafi tuż po urodzeniu, jednak zgodnie z ustawą rodzice biologiczni mają sześć tygodni na zmianę zdania. Po upływie tego czasu matka biologiczna zrzeka się potomka na rzecz rodziców adopcyjnych. Od tej chwili na nich spadają obowiązki i przywileje z racji posiadania dziecka. Ale o przysposobieniu dziecka nie decydują sami rodzice, a sędzia.
O adopcję starać się może osoba, która ukończyła 18. rok życia. Co istotne, nie można dzieci przysposabiać w konkubinacie, natomiast może na taki krok zdecydować się osoba samotna lub tylko jeden z małżonków (za zgodą drugiego, chyba że współmałżonek jest ubezwłasnowolniony lub nie ma możliwości porozumienia).
Na rozprawie rodzice adopcyjni muszą przedstawić następujące dokumenty:
- odpis aktu małżeństwa - jeśli to małżeństwo stara się o adopcję;
- akt rozwodu - jeśli o przysposobienie stara się rozwodnik,
- akt urodzenia - kiedy o adopcję stara się wdowa, wdowiec lub osoba samotna,
- zaświadczenie o niekaralności,
- zaświadczenie zdrowotne,
- potwierdzenie zameldowania,
- zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach,
- opinię z zakładu pracy.
Czasem sąd prosi o badania psychologiczne, a niekiedy zleca się również przeprowadzenie wywiadu środowiskowego. Sąd zwykle też pyta, jak rodzice biologiczni poznali się z adopcyjnymi.
Jeśli dziecko, które ma być przysposobione, ukończyło 13 lat, zwykle składa zgodę na adopcję przed sadem. Jeśli sąd uzna, że taką opinię może świadomie wyrazić również młodsze dziecko, bierze ją pod uwagę.