W dzisiejszych czasach praca jest podstawą do godnego i spokojnego życia. Daje poczucie bezpieczeństwa materialnego i psychicznego. Nic więc dziwnego, że dla wielu młodych osób to właśnie praca jest najważniejsza, realizowanie się i perspektywa dobrego awansu zawodowego. Problem jednak powstaje, kiedy młode pary zaczynają planować drugie dziecko. Próbują wybrać najlepszy moment tak, aby pojawienie się nowego członka rodziny z niczym nie kolidowało. Pozostaje jednak pytanie czy takie rozwiązanie jest w ogóle możliwe?
Teoretycznie nigdy nie ma najlepszego momentu na to by myśleć o kolejnym dziecku. Można czekać na skończenie studiów, aż napiszemy doktorat, zmienimy pracę, mieszkanie, zrobimy prawo jazdy itd. Przykłady można by mnożyć. Konsekwencją takiego myślenia jest nieustanne odwlekanie decyzji o kolejnym dziecku. I w ten sposób wiele par w ogóle nie decyduje się na więcej dzieci. Pozostają przy jedynaku, chyba, że maleństwo pojawi się bez planowania. Wtedy przedziwnym trafem okazuje się, że czas jednak się znajduje, a pogodzenie wszystkich obowiązków z dzieckiem wcale nie jest takie trudne, jak się wydawało.
Dlatego dobrym wyjściem jest przyjąć fakt, że nigdy nie ma najlepszego momentu i zacząć planować dziecko w czasie, kiedy zapragnie się kolejnego szczęścia na świecie. Są jednak pewne fakty, które należy brać pod uwagę ze względu na zdrowie. Lekarze zalecają, aby przerwa pomiędzy pierwszą a drugą ciążą wynosiła przynajmniej rok. Przez ten czas organizm kobiety zdąży się całkowicie zregenerować i nabrać sił po ciąży i trudnym okresie połogu. Jeśli jednak pierwszy poród odbył się przez cesarskie cięcie, dobrze aby zachować około dwuletni odstęp. Oczywiście są to tylko sugerowane i uogólnione przerwy. Wszystko jednak zależy od indywidualnego przypadku. Od tego jak czuje się kobieta, jak przebiegał okres połogu, jaką ma wagę itd. Dlatego warto skonsultować się z lekarzem aby ocenił stan zdrowia kobiety i poinformował o ewentualnych przeciwwskazaniach.
Przy planowaniu dziecka warto też wziąć pod uwagę aktualną sytuację rodzinną. Jeśli jest to wyjątkowo trudny czas, są wyraźne problemy między partnerami, dobrze jest zastanowić się, czy będziemy potrafili wstrzymać negatywne emocje przy dziecku lub znaleźć sposób na rozładowanie ich w taki sposób, by nie ucierpiało na tym maleństwo.
Ważna jest także sytuacja materialna. Choć powiedzenie „jeśli będzie dziecko, będzie i na dziecko”, nadal funkcjonuje, to doskonale wiemy, że nawet takie maleństwo wymaga nakładów finansowych. Nie popadajmy jednak w przesadę. Dziecko nie musi mieć markowych ubranek, wystylizowanego wózka i najdroższych zabawek. Wystarczy się postarać i wszystkie te rzeczy można kupić taniej. Można też poprosić o pożyczenie ich od znajomych, którzy mają dziecko.
Warto też wziąć pod uwagę fakt, że dzieci, które wychowują się z rodzeństwem rozwijają się szybciej. Mają więcej możliwości do poznawania świata, uczą się funkcjonowania z drugą osobą, z którą trzeba się dzielić zabawkami, ubrankami i uwagą rodziców. Ma to ogromne znaczenie dla późniejszych relacji z rówieśnikami w szkole, a także przekłada się na funkcjonowanie społeczne w dorosłym życiu. Nie oznacza to, że jedynak będzie małym sknerusem, ale wolniej będzie się uczył integracji i nawiązywania kontaktów z grupą rówieśniczą.
Z wszystkich czynników, które rodzice biorą pod uwagę przy planowaniu kolejnego dziecka, tak naprawdę największe znaczenie ma jeden, mianowicie: czy jesteśmy gotowi na to, by pokochać drugie maleństwo tak, jak pokochaliśmy pierwsze. Dziecko już w okresie prenatalnym odczuwa emocje rodziców, a przede wszystkim matki. Dlatego tak ważne jest, aby oczekiwać na dziecko z radością. By jeszcze będąc w łonie matki maleństwo czuło się chciane i kochane. A to czy będzie miało drogie markowe ubranka, czy rodzice zdążyli już napisać doktorat, czy zmienili mieszkanie na większe nie będzie dla niego miało znaczenia.