Powiedz miodku, co masz w środku?
Miód to przede wszystkim cukry, co tłumaczy jego wysoką kaloryczność (100g miodu to 320-330kcal).
Na specyficzny smak i aromat tego produktu wpływa wiele różnych substancji. Najważniejsze z nich to kwasy organiczne m. in. cytrynowy, glukonowy, jabłkowy oraz olejki eteryczne pochodzące z roślin.
Z kolei na barwę miodu składają się znajdujące się w nim barwniki tj: chlorofile, beta-karoten, ksantofil.
Składnikami biologicznie czynnymi w miodzie są enzymy, pochodzące z gruczołów ślinowych owadów. Do omawianych związków należy np. alfa i beta-amylaza i oksydaza glukozowa. Miód zawiera też drobne ilości aminokwasów. Oprócz tego miód stanowi prawdziwą kopalnię mikro i makroelementów. Zawiera wiele pierwiastków tj: bor,chlor, chrom, cynk, fosfor, fluor,glin, kobalt, krzem, jod, magnez, mangan, miedź, molibden, potas, siarka, wapń, żelazo . W swym składzie posiada też całą gamę witamin z gr. B oraz wit. A i C.
Miód posiada w swoim składzie także związki hormonalne – acetylocholinę. To właśnie kombinacja w jednym produkcie tak wielu różnych substancji wpływa na prozdrowotne działanie miodu.
Dzięki swojemu bogatemu składowi miód wpływa dobroczynnie na nasz organizm...
Cukry proste, które są bezpośrednio wchłanianie do krwi, organizm w zależności od potrzeb przetwarza na energię lub odkłada w formie glikogenu w wątrobie. Przyczynia się to do detoksykacji i oczyszczania ustroju. Obniża to niekorzystne działanie alkoholu oraz nikotyny.
Miód wykazuje działanie antybakteryjne, które wynika ze wspólnego działania paru czynników. Należy do nich m. in. nadtlenek wodoru potocznie zwany wodą utlenioną, flawonoidy oraz olejki eteryczne.
Acetylocholina wpływa korzystnie na działanie układu krwionośnego obniżając ciśnienie krwi, a z kolei cholina - - wątroby. Zawartość żelaza powoduje aktywną produkcję hemoglobiny i czerwonych ciałek krwi.
Lecznicza charakterystyka odmian miodu
Tabela: Fizjologiczne działanie miodów na niektóre schorzenia.
| miód akacjowy | leczenie schorzeń żołądka, jelit, zaburzeń trawienia i perystaltyki |
| miód gryczany | leczenie niedoborów mikro i makroelementów (magnez, żelazo)leczenie zaburzeń układu nerwowego |
| miód lipowy | leczenie stanów zapalnych dróg oddechowych, przeziębienia, grypy, chrypki, kaszlu oraz kataru |
| miód spadziowy | leczenie niedoborów mikro i makroelementówleczenie stanów zapalnych dróg oddechowychleczenie chorób oczu i skóryleczenie schorzeń żołądka, jelit, zaburzeń trawienia i perystaltykileczenie zaburzeń układu nerwowego |
| miód rzepakowy | leczenie chorób serca, wątroby, nerek i dróg moczowychleczenie chorób oczu i skóry |
| miód malinowy | leczenie stanów zapalnych dróg oddechowych, przeziębienia, grypy, chrypki, kaszlu oraz kataruleczenie niedoborów mikro i makroelementów |
| miód wielokwiatowy | leczenie stanów zapalnych dróg oddechowych, przeziębienia, grypy, chrypki, kaszlu oraz kataru |
| miód mniszkowy | leczenie schorzeń żołądka, jelit, zaburzeń trawienia i perystaltyki |
| miód wrzosowy | leczenie w chorobach nerek i dróg moczowych |
Jak powinno się spożywać miód?
Nie jest to błahe pytanie, bowiem prawidłowy sposób konsumpcji miodu jest bardzo istotny dla zachowania jego właściwości leczniczych. Średnia zalecana ilość miodu waha się w przedziale 60-100g /dzień, czyli 3-5 łyżek spożywanych w ciągu całego dnia. Miód można jadać sam lub jako dodatek do pieczywa, albo rozpuszczać go w szklance ciepłej, ale nie gorącej, gotowanej wody, lub innego napoju. Taki roztwór należy wypić godzinę przed lub po posiłku. Miód jest zalecany dla ludzi we wszystkich grupach wiekowych oprócz dzieci poniżej drugiego roku życia.
Miód a odchudzanie?
Miód wskazany jest przy stosowaniu diet odchudzających, bowiem wpływa korzystnie na metabolizm. Dodatkowym atutem prócz wysokiej wartości odżywczej jest uczucie sytości przy spożyciu już jego niewielkiej porcji.