Guz okolicy gardłowo-krtaniowej

data dodania: 23.02.2011

Stanowią ponad 6% wszystkich nowotworów u ludzi i odpowiadają za ok. 5% zgonów na choroby nowotworowe. Rak krtani, który jest najczęstszy w tej grupie nowotworów stanowi zajmuj 6 miejsce w zestawienia epidemiologicznych dotyczących zapadalności i umieralności na nowotwory złośliwe. Rak gardła, wargi, lub też jamy ustnej występują znacznie rzadziej.

Podział raka gardła

Można podzielić raka gardła w zależności od miejsca występowania. I tak wyróżnia się:

• Rak ustnej części gardła (zmiana zlokalizowana na podstawie języka, migdałkach, łukach podniebiennych, podniebieniu miękkim i tylnej ścianie gardła):

Głównymi czynnikami wywołującymi są – narażenie na dym tytoniowy oraz spożywanie wysokoprocentowego alkoholu.Cechuje się szybkim wzrostem oraz wczesnymi przerzutami do węzłów chłonnych.
• Rak krtaniowej części gardła:

Lokalizacja zmiany to – zachyłek gruszkowaty, tylna ściana gardłaPodobnie jak rak części ustnej gardła cechuje się szybkim wzrostem (jest to najgorzej rokujący nowotwór głowy i szyi)
• Rak nosowej części gardła

Związany jest z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr. Cechuje się szybkim wzrostem i skłonnością do przerzutów.

Przyczyny

• Nałogowe palenie tytoniu
• Nadużywanie alkoholu
• Równoczesne występowanie obu tych uzależnień

Diagnostyka

Opiera się na dokładnym wywiadzie chorobowym oraz badaniu przedmiotowym ze szczególnym uwzględnieniem oceny stanu węzłów chłonnych szyjno-nadobojczykowych. Dodatkowo przeprowadza się badanie laryngologiczne oraz pobiera wycinki guza, które następnie są poddawane ocenie histologicznej (mikroskopowej). W diagnostyce nieocenione jest również badanie RTG oraz tomografia komputerowa.

Leczenie

Ze względu na fakt, że guzy okolicy szyi wykazują wzrost regionalny, oraz względnie niski odsetek występowania przerzutów odległych stosuje się:

• Doszczętne leczenie chirurgiczne (coraz częściej zabiegi oszczędzające i chirurgia odtwórcza)
• Radioterapię.

We wczesnych stadiach choroby (T1-2, N0M0) stosuję się metodę chirurgiczną lub radioterapię w zależności od typu i lokalizacji zmian oraz doświadczenia danego ośrodka medycznego.

Chorzy w stadium miejscowo lub regionalnie zaawansowanym (T3-4, N1-3,M0) poddawani są leczeniu operacyjnemu łącznie z uzupełniającą radioterapią lub wyłącznie leczeniu promieniami jonizującymi.