A A A

Nadczynność przytarczyc
data dodania: 30.12.2010

Informacje

Autor: Jakub Tworkiewicz, Wojciech Kaszewski

Data dodania: 30.12.2010

Tagi: nadczynność przytarczyc, tarczyca, płaty tarczycy, parathormon, hormon

Źródła:

„Choroby wewnętrzne. Stan wiedzy na rok 2010”, Szczeklik A. [red.], Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2010,
„Medycyna wewnętrzna. Repetytorium dla studentów i lekarzy”, Herold G. [red.], Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005,
Fauci A., Braunwald E., Kasper D. [i inni], "Interna Harrisona", Wydawnictwo Czelej, Lublin 2010,
„Choroby wewnętrzne. Podręcznik dla studentów medycyny”, Kokot F. [red.], Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1996.

Zaburzone wydzielanie przytarczyc prowadzi do ich nadczynności (zwiększona produkcja PTH) lub do niedoczynności (zmniejszona produkcji PTH), co skutkuje zmianą stężenia wapnia we krwi.

Zobacz galerię

zobacz inne grupy...

zobacz aplikacje...

Przytarczyce są niewielkimi gruczołami leżącymi na tylnej powierzchni obydwu płatów tarczycy. Zwykle występują cztery przytarczyce (po 2 na każdym płacie tarczycy).

Komórki tarczycy produkują parathormon (PTH) – hormon odpowiedzialny za regulację gospodarki wapniowej organizmu. Hormon ten działa na poszczególne narządy takie jak: kości, nerki oraz układ pokarmowy. PTH w kościach prowadzi do uwolnienia wapnia, co powoduje wzrost jego stężenia we krwi. W nerkach PTH prowadzi do zwiększenia wchłaniania wapnia do krwi (powoduje zmniejszenie wydalania wapnia z moczem, a tym samym wzrost jego stężenia we krwi). Na poziomie układu pokarmowego PTH zwiększa wchłanianie fosforanów (jest to jednak działanie pośrednie, w którym znaczącą rolę odgrywa stężenie witaminy D).

Zaburzone wydzielanie przytarczyc prowadzi do ich nadczynności (zwiększona produkcja PTH) lub do niedoczynności (zmniejszona produkcji PTH), co skutkuje zmianą stężenia wapnia we krwi.

W nadczynności przytarczyc podwyższone stężenie PTH prowadzi do znacznego wzrostu stężenia wapnia we krwi, co daje następujące objawy:

obniżenie napięcia mięśniowego,
osłabienie,
zaburzenia świadomości,
zaburzenia rytmu serca,
odwapnienie kości,
bóle kostne,
większa łamliwość kości,
skłonność do tworzenia kamieni moczowych,
zaparcia,
bóle brzucha,
mdłości, wymioty.

Nadczynność przytarczyc może być pierwotna i wtórna. Pierwotna nadczynność przytarczyc jest chorobą stosunkowo rzadką.

Przyczyną zwiększonego wydzielania PTH przez przytarczyce mogą być:

gruczolak przytarczyc (który stanowi najczęstszą przyczynę pierwotnej nadczynności przytarczyc)
rozrost komórek wytwarzających PTH

Wtórna nadczynność przytarczyc jest wynikiem występowania innych schorzeń powodujących stałe zmniejszenie stężenia wapnia we krwi. Obniżony poziom wapnia w przebiegu chorób nerek lub chorób układu pokarmowego jest główną przyczyną wtórnej nadczynności przytarczyc.

Dodaj komentarz