x Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Informacja o cookies

A A A

Leczenie raka płuc

data dodania: 25.07.2011

Informacje
Autor: Jakub Tworkiewicz
Data dodania: 25.07.2011

Tagi: rak drobnokomórkowy, rak niedrobnokomórkowy, chemioterapia, radioterapia, torakotomia

Źródła:
  1. Kordek R., Jassem J., Krzakowski M., Jeziorski A, „Onkologia. Podręcznik dla studentów i lekarzy”, Medical Press, Gdańsk 2003,
  2. Stachura J., Domagała W., „Patologia znaczy słowo o chorobie”, Wydawnictwo PAU, Kraków 2003,
  3. „Choroby wewnętrzne. Stan wiedzy na rok 2010”, Szczeklik A. [red.], Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2010,
  4. “Diagnosis and management of lung cancer: ACCP evidencebased clinical practice guidelines”, Alberts W. M. [red.], Chest 2007; 132 (supl.),
  5. "Robbins Patologia. Wydanie I polskie”, Olszewski W. T. [red.], Wydawnictwo Elservier Urban&Partner.

W terapii raka płuc stosuje się trzy główne metody leczenia, takie jak: leczenie operacyjne, radioterapia oraz chemioterapia. Oprócz tych podstawowych jest jeszcze kilka innych, które stosuje się w wybranych przypadkach, m.in. brachyterapia, fototerapia, elektrokoagulacja, krioterapia, laseroterapia, czy protezy wewnątrzoskrzelowe.

Zobacz galerię

Zastosowanie odpowiedniej terapii zależy w dużej mierze od typu histologicznego nowotworu oraz stopnia jego zaawansowania. Strategia leczenia zależy głównie od tego, czy mamy do czynienia z rakiem drobnokomórkowym, czy niedrobnokomórkowym płuca. W związku z tym leczenie obu raków płuca zostanie omówione osobno.

Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca

Podstawową metodą leczenia we wczesnym stadium zaawansowania (stopień I i II) raka niedrobnokomórkowego płuca jest radykalna resekcja miąższu płuca, czyli taka, w której guz usuwany jest w marginesie tkanek zdrowych. W zależności od zakresu resekcji wyróżniamy:

- segmentektomie - usunięcie danego segmentu płuca (wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nawrotu oraz krótszym czasem przeżycia)

- lobektomie - usunięcie całego płata płuca

- pneumonektomie - usunięcie całego płuca

- radykalną pneumonektomie - usunięcie całego płuca wraz z węzłami chłonnymi

W stopniu IIIA możliwa jest również resekcja, ewentualnie poprzedzona chemioterapią, lub radioterapia lub radiochemioterapia. Guzy w stopniu IIIB są nieresekcyjne, zwłaszcza gdy stwierdza się przerzuty do węzłów śródpiersiowych po przeciwnej stronie, naciekanie okolicznych struktur klatki piersiowej (tchawicy, serca, dużych naczyń), a także nowotworowy wysięk w jamie opłucnej. W takich przypadkach jedyną bronią w walce z rakiem to radioterapia lub radiochemioterapia. W stopniu IV zaawansowania jedyną możliwością jest leczenie chemioterapią lub leczenie objawowe.

Leczenie operacyjne wykonywane jest zwykle w połączeniu z następową chemioterapią lub radiochemioterapią. Często zdarza się, że w nowotworach nieoperacyjnych stosuje się terapię neoadjuwantową, w której podaje się choremu chemioterapię przed wykonanym zabiegiem w celu zmniejszenia rozmiaru i masy guza, które pozwolą na usunięcie guza częściowo lub w całości.

Zaledwie 30% chorych na raka niedrobnokomórkowego płuca może być leczonych chirurgicznie. Największe szanse na powodzenie terapii mają chorzy w zaawansowaniu klinicznym ocenionym jako Tis lub T1 lub T2, N0, M0. W przypadku rozpoznania T1, N1, M0 również są bardzo duże szanse na wyleczenie chorego. Natomiast u chorych ze stopniem zaawansowania określonym jako T2, N1, M0 lub T3, N0, M0 również stosuje się zabiegi radykalne, lecz ich skuteczność jest wtedy nieco niższa.

Radykalna radioterapia przeznaczona jest przede wszystkim dla pacjentów, których guzy nowotworowe są resekcyjne, natomiast zły stan ogólny chorych nie pozwala na przeprowadzenie zabiegu operacyjnego lub nie wyrażają na niego zgody. Ze względu na silne oddziaływanie promieniowania na tkanki zdrowe dookoła guza w radioterapii radykalnej stosuje się komputerowe systemy planowania terapii (3D-CRT). Technika ta pozwala na precyzyjne dopasowanie napromienienia w miejsce guza bez szkodliwego oddziaływania na tkanki zdrowe. Metoda hiperfrakcjonowania zwiększa skuteczność radioterapii. Polega ona na podawaniu 2-3 dawek promieniowania dziennie, zamiast podaży 5 frakcji tygodniowo, przy równoczesnym skróceniu całkowitego czasu leczenia (CHART).

Skojarzenie radioterapii z chemioterapią jest sposobem na zwiększenie odsetka przeżyć, natomiast przy użyciu dwóch metod terapii równocześnie organizm wcześniej narażony jest na toksyczne ich działanie, co powoduje znaczne obniżenie komfortu samopoczucia chorego.

Metody paliatywne wykonywane są w przypadkach braku możliwości radykalnej terapii, a w związku z tym działają objawowo, poprawiając stan ogólny chorego poprzez:

- zmniejszenie bólu, duszności związanej ze zwężeniem dużych dróg oddechowych

- usunięcie części guza powodującej zespół żyły głównej górnej, czy krwioplucie

  • usunięcie lub zmniejszenie zmiany wrzodziejącej lub ropnej, która powoduje pogarszanie się stanu ogólnego chorego

Z powodu małej wrażliwości raka niedrobnokomórkowego na chemioterapię (20-40%) nie jest to metoda stosowana jako leczenie radykalne. Jej główne zastosowanie to leczenie uzupełniające resekcje chirurgiczną lub radioterapeutyczną oraz w przypadku leczenia przerzutów odległych.

Leczenie drobnokomórkowego raka płuca

Jest to najbardziej agresywna postać raka płuc. Podstawową metodą leczenia w tym przypadku jest chemioterapia. Jest to związane z szybkim mnożeniem się komórek raka oraz z wysoką zdolnością do przerzutowania. W terapii tej stosuje się kilka leków w odpowiednich schematach (winkrystyna, doksorubicyna, cisplatyna, etopozyd, cyklofosfamid, metotreksat, karboplatyna). Łącząc leki ze sobą zwiększa się skuteczność leczenia, natomiast rośnie też liczba powikłań terapii, które są przykre dla pacjenta. Standardowo podaje się 4-6 kursów chemioterapeutyków, przy czym często po drugim kursie widzi się remisję. Przy wstępnym rozpoznaniu choroby ograniczonej remisję można zauważyć w 80% przypadków, natomiast w przypadku choroby uogólnionej odsetek remisji to tylko 40-50%.

Radioterapię w przypadku drobnokomórkowego raka płuc wykonuję się jako metodę uzupełniającą

chemioterapię, zwiększając odsetek remisji. W przypadku całkowitej remisji u chorych z postacią ograniczoną, u których standardowo zastosowano chemioterapię lub radiochemioterapię, należy wykonać profilaktyczne napromienianie mózgu.

Leczenie chirurgiczne w tej postaci raka wykonywane jest niezmiernie rzadko, aczkolwiek zawsze kojarzone jest z chemioterapią.

Komentarze użytkowników