x Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Informacja o cookies

A A A

Chirurgiczne leczenie raka prostaty

data dodania: 05.10.2010

Informacje
Autor: Wojciech Kaszewski
Data dodania: 05.10.2010

Tagi: radykalna prostatektomia, leczenie raka prostaty, leczenie chirurgiczne, zabieg chirurgiczny

Źródła:
  1. "Urologia - podręcznik dla studentów medycyny", Borkowski A. [red.], Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006,
  2. "Onkologia - podręcznik dla studentów i lekarzy", Kordek R. [red.], Wydawnictwo Via Medica, Gdańsk 2007,
  3. Reynard J., "Oxford Handbook of Urology", Wydawnictwo Oxford 2005.

Radykalna prostatektomia jest zabiegiem chirurgicznym, który polega na całkowitym usunięciu gruczołu krokowego wraz z pęcherzykami nasiennymi oraz niektórymi tkankami znajdującymi wokół. Zabieg ten jest najczęściej wykonywany w przypadku, gdy rak nie rozprzestrzenił się poza gruczoł krokowy.

Zobacz galerię

Dyskusje w grupach:
ostatnie wpisy w grupach

zobacz inne grupy...

Istnieje kilka rodzajów radykalnej prostatektomii. Zabieg ten może być wykonany z dostępu załonowego przy wykorzystaniu metody klasycznej, inaczej otwartej, bądź metody laparoskopowej. Rzadziej wykonuje się ten zabieg z dostępu kroczowego, w którym możliwa jest tylko technika klasyczna, bez możliwości wykonania limfadenektomii, czyli usunięcia miejscowych węzłów chłonnych.

Najbardziej powszechną metodą jest dostęp załonowy. Cięcie skóry znajduje się w dolnej okolicy brzucha, nad spojeniem łonowym. Operację wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, bądź w znieczuleniu zewnątrzoponowym, czyli w znieczuleniu regionalnym od pasa w dół. Lekarz podczas operacji usuwa również węzły chłonne z okolicy gruczołu krokowego oraz sprawdza je na obecność komórek rakowych. Jeżeli którykolwiek z węzłów zawiera komórki nowotworowe, świadczy to o tym, iż doszło już do przerzutów. Od tej chwili samo usunięcie prostaty z rakiem nie przyniesie wyleczenia, dlatego lekarz może przerwać operację. Najczęstszym powikłaniem tej operacji, jest brak bądź zaburzenie erekcji, spowodowane bliskością nerwów odpowiedzialnych za wzwód. Możliwe są techniki, które oszczędzają te nerwy, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko impotencji po operacji.

W radykalnej prostatektomii z dostępu kroczowego, urolog dokonuje cięcia na skórze w okolicy między szparą odbytu a moszną. Trudniej jest zachować nerwy odpowiedzialne za wzwód oraz niemożliwe jest usunięcie węzłów chłonnych z tego dostępu. Ten rodzaj zabiegu między innymi ze względu na krótszy czas trwania, zarezerwowany jest dla chorych z innymi problemami zdrowotnymi, u których dostęp załonowy jest trudny do wykonania oraz chorym, którym nie zależy aż tak bardzo na zachowaniu potencji po operacji.

Każda z tych operacji trwa od 1,5 do 4 godzin, natomiast średnia długość pobytu w szpitalu to 3 dni. Okres rekonwalescencji trwa natomiast do 5 tygodni od zabiegu. W razie potrzeby podczas operacji przetaczana jest choremu krew ze względu na dość sporą krwawość zabiegu. Po operacji chory ma założony cewnik do pęcherza, który utrzymywany jest nawet do 3 tygodni, co umożliwia sprawne oddawanie moczu podczas rekonwalescencji.

W dobie gwałtownego rozwoju technik oraz coraz większego ich rozpowszechniania pojawiły się inne, mniej inwazyjne techniki operacji. Są to metody laparoskopowe oraz wykorzystujące do pracy roboty, np. da Vinci®. Dzięki nim dochodzi do skrócenia czasu hospitalizacji, skrócenia czasu utrzymania cewnika w pęcherzu, zmniejszenia odsetka powikłań (przede wszystkim dotyczy zaburzeń wzwodu oraz nietrzymania moczu) oraz szybszego powrotu pacjenta do codziennych zajęć. Obie metody wykonuje się z kilku małych nacięć na skórze, przez które wkłada się tor wizyjny oraz narzędzia operujące, z tą jedną różnicą, że w metodzie laparoskopowej to urolog bezpośrednio obsługuje narzędzia, natomiast w drugiej operatorowi pośredniczy robot, który eliminuje pewne błędy człowieka.

Główną zaletą tych wszystkich metod jest możliwość radykalnego usunięcia prostaty wraz z pęcherzykami nasiennymi oraz okolicznymi węzłami chłonnymi, co dzięki badaniu histopatologicznemu pozwala ostatecznie ustalić zaawansowanie oraz zróżnicowanie raka. W związku z tym, radykalna prostatektomia pozwala osiągnąć całkowite wyleczenie i uzyskanie przeżycia w granicach 10 - 15 lat u ok. 80% chorych.

Komentarze użytkowników