Płytki krwi odpowiedzialne są za procesy związane z krzepnięciem krwi w naszym organizmie. Prawidłowy poziom płytek krwi waha się w granicach 150,000 – 400,000 komórek na jeden mikrolitr (czyli jedną milionową część litra). W przypadku stwierdzenia małopłytkowości obserwujemy spadek wartości płytek krwi poniżej wartości 150,000 komórek. Małopłytkowość jest jedną z najczęściej występujących skaz krwotocznych.
Do charakterystycznych objawów małopłytkowości należą:
- częste, powtarzające się krwotoki z nosa
- krwawienia z dziąseł, układu moczowego (może pojawiać się krew podczas oddawania moczu), narządów rodnych lub przewodu pokarmowego
- widoczne wybroczyny na skórze (duże fioletowe plamy, siniaki)
Obniżenie liczby płytek krwi jest przyczyną krwotoków, jednak najczęściej są one widoczne na skórze oraz błonach śluzowych, gdzie powstają charakterystyczne ciemnoczerwone plamy lub punkty.
Jedną z najczęściej występujących odmian małopłytkowości jest tzw. plamica małopłytkowa. Choroba ta prowadzi do krwawień z drobnych naczyń krwionośnych, co powoduje występowanie na skórze i błonach śluzowych różnej wielkości plamek najczęściej barwy różowej lub fioletowej.
Wykrycie małopłytkowości jest możliwe po badaniu morfologicznym krwi i stwierdzeniu obniżonej poniżej normy liczby płytek krwi.
W rozpoznaniu ważne jest poszukiwanie ewentualnych chorób będących przyczyną zmniejszonej liczby płytek (np. białaczki) oraz badanie szpiku kostnego.
Leczenie małopłytkowości opiera się w dużym stopniu na leczeniu choroby podstawowej, która jest bezpośrednią przyczyną obniżenia liczby płytek krwi.
W przypadku często występujących krwawień lub stosowania leków, które mogą prowadzić do małopłytkowości obecnie stosuje się leczenie polegające na podawaniu koncentratów płytek krwi uzyskiwanych od dawców. W celu podwyższenia liczby płytek krwi podaje się również kortykosteroidy